De aanleiding voor deze theatertournee is tweeërlei.
In eerste instantie zijn er de vele leesuurtjes die Derek doorbracht in de geborgenheid van het oeuvre van Herman Brusselmans en Charles Bukowski. Het viel hem op dat beide schrijvers, weliswaar op een zeer verscheiden wijze, het dikwijls over dezelfde thema's hebben, nl.; dood, verveling en vrouwen.
In tweede instantie had Derek samen met zijn compaan Vis net een theatertournee achter de rug (Cabaret Sauvignon) waarin ze voor het eerst hun muziek lieten koppelen aan poëzie en proza. De inhoud van de voorstellingen van 'Cabaret Sauvignon' en ook de teneur van de voordracht lag echter ietsje te ver buiten hun leef- en denkwereld. Daarom dacht Derek; mochten we nu eens een voorstelling ineenknutselen waarin twee van mijn favoriete schrijvers aan bod komen, dan zijn we veel dichter bij huis, want de combinatie van gesproken en gezongen woord was hem wel bevallen.
Toen Derek zijn ideeën omtrent Bukowski en Brusselmans ging verkondigen aan zijn vriend Tony (een notoir Bukowski-fan), aan de toog van hun toenmalig Gentse stamcafé, werden de ideeën plannen. Tony belde Herman Brusselmans voor een afspraak en die zag er wel iets in. Derek en Tony konden gaan sleutelen aan een eerste versie van een scenario en het werd aantrekkelijk bevonden door alle partijen. Herman Brusselmans gaf groen licht om op het podium uit zijn eigen werk voor te dragen, Tony en Derek vertaalden poëzie en stukken proza van Bukowski naar het Nederlands (die ze zelf zullen voordragen) en bovendien lag de thematiek helemaal binnen de sfeer van de songs die zowel Tony als Derek & Vis aan het opnemen waren voor hun te verschijnen cd's (over de muziek vindt je meer in de andere rubrieken van deze site).
Ene Tilburgse Saskia werd na een korte maar adequate casting bereid gevonden om zich samen met de drie thema's in één affichefoto (foto Kristien Verhoeyen) bloot te geven, en vervolgens ook om in levende (?) lijve de rangen te versterken.
'La poësie déclammée est insupportable', zei Serge Gainsbourg en toen ging hij dood aan de gevolgen van een bijwijlen Bukowskiaans leven. Het is jammer dat Tony, Vis, Derek en Herman Brusselmans hem niet meer kunnen uitnodigen naar de voorstellingen van 'Dood, Verveling, Vrouwen', misschien zouden ze hem wel op andere ideeën gebracht hebben, ze zullen het nooit weten.

Herman Brusselmans, de Hoofdman der Vlaamse Lett'ren, werd geboren op 9 oktober 1957 te Hamme. Na een eenvoudige jeugd ging hij met vrucht studeren, en werd aldus Licentiaat in de Germaanse Filologie, op een eindwerk over het gebruik van het woord 'ofschoon' in het oeuvre van Hubert Lampo. Negen maanden werkloosheid verhinderden hem niet om een baan te vinden als bibliothecaris. Daarna ging alles heel snel. Brusselmans gaf z'n baan op en wijdde zich voltijds aan de letteren. Hieruit ontstonden tot heden 38 boeken, stuk voor stuk zeer fraaie werkjes. Brusselmans woont en werkt in Gent, waar hij verder een onopvallend leven leidt, en in stilte veel goeds verricht. Zijn volgende boek, het stripalbum DE KOFFER (in samenwerking met de tekenaar Caryl Strzelecki) verschijnt nog deze maand. De nieuwe roman, PITFACE, komt in het voorjaar van 2001 en zal, volgens Brusselmans, het absolute meesterwerk worden dat de rest van de Vlaamse Literatuur definitief van tafel veegt.

Charles Bukowski werd geboren op 16 augustus 1920 in het Duitse Andernach en ging op 3-jarige leeftijd met zijn mama en papa (een in Duitsland achtergebleven Amerikaans soldaat van de eerste wereldoorlog) in Californië wonen. Hij groeide op in Los Angeles en woonde daar vijftig jaar. Hij stierf in San Pedro op 9 maart 1994 op 73-jarige leeftijd, kort na de voltooiing van zijn laatste roman 'Pulp'. Hij publiceerde zijn eerste verhaal toen hij 24 was en begon met het schrijven van poëzie op zijn dertigste. Hij publiceerde meer dan 45 boeken vol proza en poëzie. Zijn werk is in meer dan een dozijn talen vertaald en zijn populariteit blijft onaangetast. Het laatst van hem verschenen boek, is een gedichtenbundel : 'The last night of the earth poems'(Black Sparrow Press - 1999). Post Office, Ham on Rye, Women (allen Black Sparrow Press) zijn beroemde en beruchte titels van een paar van zijn scherpe romans. In zijn poëzie komt hij echter nog scherper uit de hoek en haalt daarbij tevens de dichtkunst weg uit het muffe hoekje van de al te gekunstelde intellectuele brigade.

Over Derek & Vis en over Tony meer in andere items op deze site.