lid van de club
je ziet ze wel vaker,
de files aan de deuren van de grote warenhuizen,
vlak voor openingstijd,
vooral op maandagochtenden,
meestal oudere mensen,
en hier en daar ook wel eens een jongere enkeling
die een ochtenduurtje vrijaf heeft genomen
om de weekvoorraad in te slaan,
het winkelkarretje
in aanslag
ik vraag me altijd af waarom
mensen,
tien minuten zenuwachtig in kou en regen
gaan staan trappelen
om dan op het verlossende moment
als een kudde vee
de stal binnen te stormen op zoek naar
de beste hapjes,
die rekken worden toch voortdurend bijgevuld?
iedereen heeft blijkbaar zo zijn clubje
waar hij lid van is
wat je ook wel vaker ziet,
zijn de files aan de poort van de gevangenis
ik woon vlakbij de gevangenis van Gent;
de Nieuwe Wandeling
een ongemeen fantastische maar tegelijk
zeer sadistische naam
voor een gevangenis,
velen van ons zouden er inderdaad een
compleet nieuwe
wandeling
kunnen gaan maken
ik kom er vaak voorbijgereden
en het is er bijna altijd file bij de ingangspoort,
laatst bleef ik er een tiental minuten stationeren
en sloeg het
aanschuivende volkje gade
het viel me op dat daar bijna uitsluitend
blondines stonden aan te schuiven,
de meeste fake-blondines, dat zie ik altijd,
ze moeten daarvoor niet in een losse jurk
en zonder slip aan,
boven een luchtrooster staan giechelen,
echt niet
ze laten zich
dan één voor één doorsassen
naar hun nieuwe wandelaars
om met hen een uitdagend praatje te gaan maken
terwijl ze hun handjes vasthouden
ik dacht bij het aanschouwen
van al die wachtende vrouwen,
dat zij de redenen zijn waarom hun mannen
in de gevangenis zijn beland,
zij,
overspelige teven die te harde klappen moesten incasseren,
materialistische trutten
die hun mannen lieten stelen en roven
omdat zij zich hun hebbedingetjes zouden kunnen
veroorloven,
zij, eiseressen van onophoudelijke vlijt en devotie,
vrouwen die makkelijker bloed aan de kook krijgen
dan een casserol soep
en nadat de stoppen van de man zijn doorgeslagen
gaan die hypocriete sletten
daar dan ook nog even zitten genieten
van de pijn in de ogen van hun zwakkelingen,
van de opgestapelde pijn in de ballen
van hun liefjes, ex-liefjes,
eventjes hun handjes vasthouden,
(die vettige klamme poten van 'm!)
om ze daarna weer genadeloos wandelen te sturen
zelf haasten ze zich naar hun nieuwe minnaars
die zullen vroeg of laat ook zo'n nieuwe
wandeling mogen maken,
iedereen is lid van één of ander clubje
|
kutneven
in mijn goeie ouwe tijd
ben ik wel eens met een paar vrouwtjes
naar bed geweest
bij wie ik niet de eerste,
en hopelijk voor die vrouwtjes ,
ook niet de laatste was
zowel mijn voorgangers,
als zij die na mij kwamen
bij diezelfde meisjes,
noem ik "mijn kutneven"
veel van die kutneven waren,
of zijn nog steeds
vrienden,
je weet wel hoe dat gaat,
een meisje dat zich graag laat neuken
doet al snel de ronde.
maar tussen die kutneven vinden we ook
een aantal exemplaren
die zich als bekende Vlamingen door het leven slepen,
en nu wordt het voor jullie,
roddelzieke lezers,
pas echt interessant
ik noem zomaar voor de neus weg,
de naam van Koentje Wauters,
die jongen van "daar gaat ze",
die jongen van "soms praat ze"
wel
eens haar neus voorbij.
een ander geestig exemplaar is
dat ventje met dat ruime spleetje tussen zijn tanden,
onze huidige (januari 2000)
eerste minister,
Guy Verhofstadt
ik kan er nog wel zo'n paar noemen,
maar ik wil alleen dit nog kwijt:
als één van die pionnen op teevee komt,
denk ik: 'ik weet iets wat jij niet weet',
want die wijven mogen dan wel graag stoefen
over de B.V's die mochten prutsen aan hun foefen,
maar ze vertellen dus nooit aan die jongens
met wat voor minder bekend krapuul
ze hebben liggen stampen
als was het echt hun laatste keer.
in het begin was dit wel een leuk gevoel,
maar nu vind ik het zonde
ik bedoel, Koen en Guy,
jullie weten vast wel dat er overal te lande
kutneven van jullie rondlopen,
maar jullie krijgen ze niet zo vaak te zien,
jullie zullen ze niet in de massa herkennen,
vanwege niet zo beroemd
wel Wauters en Verhofstadt,
kijk eens op de achterflap van dit boekje,
daar staat een foto van één van jullie kutneven,
en ik kan jullie geruststellen,
ik heb van jullie prestaties in bed
geen klachten gehoord,
over welke meisjes ik het heb?
misschien wel die hete trut
waar je morgen mee hebt afgesproken,
je weet maar nooit,
ik zou zeggen,
vraag het haar,
je weet nu wie ik ben,
en verder wens ik jullie nog veel succes
in de loopgrachten
en schuilkelders
die toch zo herbergzaam
kunnen zijn
|
